Ljós og líkn

Ljós og líkn

Þegar skuggarnir þyngjast og þreytan tekur völd,og þögnin í sálinni er myrk og köld,þá logar ein mildi, eitt vermandi ljós,sem vefur sig um þig líkt og opnast ein rós.

Úr lófunum streymir sá læknandi kraftur,sem lyftir þér upp svo þú andir létt aftur.Hver stífla hún brestur, hvern sársauka sefar,sú seigla og kyrrð sem að andinn þér gefur.

Eins og lindin sem hvíslar við lyngvaxinn hól,eins og logi sem kveikist við rísandi sól.Sú heilun er djúp og hún hvílir í þér,hún hjúkrar, hún umvefur og sárin hún græðir.

Höf Laufey